საზოგადოება
ამბავი მიწის მოყვარულ ბაბუა და შვილიშვილზე [ვიდეო/ფოტო]
PLAYER_GET_VIDEOFLASH
ზუგდიდიდან მარტვილის სოფელ ვედიდკარში კითხვა-კითხვით ჩავედით. მანძილი საკმაოდ შორი აღმოჩნდა, თუმცა ამბავი, რომელიც უნდა გიამბოთ, მგონი ამად ღირდა. ისტორია ბავშვობის დროინდელ ზღაპარს ჰგავს Happy End-ით.

ისტორიას 1993 წლიდან დავიწყებ, როცა სოხუმში მცხოვრებმა ნუგზარ ფოჩხუამ ალმოდებული ქალაქი დატოვა ცოლთან და სამ ქალიშვილთან ერთად და მარტვილში, მამაპაპისეულ სახლში დაბრუნდა.

„45 წლის ვიყავი, სოხუმი რომ დავტოვე. მქონდა ყველაფერი, საქმე, რომელიც მიყვარდა, ოჯახი, მეგობრები. ვმეგობრობდი ჟიული შარტავასთან. მისი ბრძანებით ფოთში პურის ფქვილი უნდა წაგვეღო და სწორედ ამის გამო ვარ დღეს ცოცხალი. რომ არა ეს ბრძანება, მათი სიკვდილის დღეს ხომ იქ ვიქნებოდი მათთან ერთად“, - იხსენებს ნუგზარ ფოჩხუა, თუმცა ამაზე საუბარი უჭირს, რადგან ფიქრობს, რომ ვისაც დევნილობა არ გამოუცდია, მისთვის ძნელად გასაგებია, რა სირთულეებთან არის დაკავშირებული ცხოვრების თავიდან დაწყება.

მოკლედ გვიამბობს იმის შესახებ, თუ როგორ გადაარჩინა ოჯახი და გაზარდა შვილები, მიწის დამუშავებით. მისი შვილიშვილი დავითი უკვე 23 წლისაა. ის თავის ცოლ-შვილთან ერთად თბილისში ცხოვრობს, მაგრამ ბაბუას საუკეთესო მეგობარია და თითქმის ყოველ-შაბათ-კვირას მასთან ერთადაა.

„ბევრ საქმეს მოვკიდე ხელი. ძალიან მძიმე იყო ჩემთვის ყველაფრის თავიდან დაწყება, მაგრამ ჩემი შვილიშვილიც რომ მიწის სიყვარულმა აქ მოიყვანა, ამით გახარებული ვარ“, - განაგრძობს ბაბუა.

დავითი თეატრალური უნივერსიტეტის სტუდენტია, თუმცა მაინც ახერხებს სოფელში ბაბუასთან ჩასვლას, რომ მასთან ერთად მოუაროს ლურჯი მოცვის ბაღს, რომელიც ერთად გააშენეს.

„ბავშვობიდან მაქვს მიწის სიყვარული. ოჯახს გააჩნდა საკუთრებაში მიწა და ბაბუას მოაფიქრდა, რომ გაგვეშენებინა ლურჯი მოცვი, რადგან მიწა არის მჟავე. ადრე ჩაი მოჰყავდათ, ამიტომ ვიფიქრეთ, რომ მოცვის ნერგებისთვისაც აქ კარგი ნიადაგია. ბაბუას გაუჩნდა მოცვის გაშენების იდეა. მეც სიამოვნებით დავთანხმდი და მგონი გამოგვდის“, - გვითხრა დავით ალხანიშვილმა.

მოცვი 1 ჰექტარ მიწის ფართობზე ბაბუამ და შვილიშვილმა ორი კვირის წინ დარგეს. ისინი ფიქრობენ, რომ 2, 3 წლის შემდეგ პირველ მოსავალს მიიღებენ, თუმცა მათი თქმით, მცენარე სრულად მსხმოიარე 5 წლის შემდეგ გახდება.

მოცვის ბაღი სოფლის მეურნეობის სამინისტროს პროექტის, „დანერგე მომავლის“ ფარგლებში გააშენეს, რომლის მიხედვითაც ნერგების ღირებულების 70% და წვეთოვანი სარწყავი სისტემის 50% დაუფინანსდათ.

ბაბუა და შვილიშვილი გვიჩვენებენ მათ საკუთრებაში არსებულ კიდევ რამდენიმე ჰექტარ მიწას, სადაც ბაღის გაფართოებას გეგმავენ.

„ადამიანმა თავისი სათქმელი იქ უნდა თქვას, სადაც ყველაზე კარგად გამოსდის", - ასე ფიქრობს დავით ალხანიშვილი, რომელმაც ასეთი ადგილი უკვე იპოვა.
| Print |  E-mail
FaceBook Twitter Google
სხვა მასალები ამ კატეგორიიდან






ზუგდიდში უკვე თითქმის წელიწად-ნახევარია C ჰეპატიტის მართვის ცენტრი
09:36 / 23.06.2018
ზუგდიდში უკვე თითქმის წელიწად-ნახევარია C ჰეპატიტის მართვის ცენტრი






ჩხოროწყუს სოფელ მუხურში მიხეილ ცირდავას ოჯახს უძველესი რეცეპტით
09:29 / 19.06.2018
ჩხოროწყუს სოფელ მუხურში მიხეილ ცირდავას ოჯახს უძველესი რეცეპტით






ზუგდიდის მერიის თანამშრომლის, გურამ (ცაცა) შელიას გამოქვეყნებული
ფოტო, სადაც მას
14:47 / 06.06.2018
ზუგდიდის მერიის თანამშრომლის, გურამ (ცაცა) შელიას გამოქვეყნებული ფოტო, სადაც მას






„დილიდან სოფელში ყველა საზეიმოდ გამოწყობილა და ქუჩა - ქუჩა
ახლომახლო მეზობლები შეკრებილან
15:22 / 27.05.2018
„დილიდან სოფელში ყველა საზეიმოდ გამოწყობილა და ქუჩა - ქუჩა ახლომახლო მეზობლები შეკრებილან
ცოცხალი ისტორიები
ქეთო ნინიძე - მეღვინე
ბექა ყორშია -  აღმოსავლეთმცოდნე
მერიკო ფიფია - სტუდენტი
როზა ჯიქია - პენსიონერი
მოცემული ვებ გვერდი „ჯუმლას" ძრავზე შექმნილი უნივერსალური კონტენტის მენეჯმენის სისტემის (CMS) ნაწილია. ის USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროგრამის "მედია გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობისთვის" (M-TAG) მეშვეობით შეიქმნა, რომელსაც „კვლევისა და გაცვლების საერთაშორისო საბჭო" (IREX) ახორციელებს. ამ ვებ საიტზე გამოქვეყნებული კონტენტი მთლიანად ავტორების პასუხისმგებლობაა და ის არ გამოხატავს USAID-ისა და IREX-ის პოზიციას.
This web page is part of Joomla based universal CMS system, which was developed through the USAID funded Media for Transparent and Accountable Governance (MTAG) program, implemented by IREX. The content provided through this web-site is the sole responsibility of the authors and does not reflect the position of USAID or IREX.