საბჭოთა რეპრესიები
ციმბირში გადასახლებული აჯანყების მონაწილე, რომელმაც სიცოცხლე თბილისის ციხეში დაასრულა [ვიდეო]
FaceBook Twitter
E-mail Print
აგიტაცია ან პროპაგანდა საბჭოთა ხელისუფლების დამხობის მოწოდებით - ამ ბრალდებით სამეგრელოში უამრავი ადამიანი შეიწირა სტალინურმა რეპრესიებმა. მათგან ნაწილი მართლაც იბრძოდა კომუნისტური რეჟიმის წინააღმდეგ, ზოგიერთი ჩუმად ეთანხმებოდა სახალხო პროტესტს, თუმცა იჭერდნენ განურჩევლად ყველას.

ძუკუ წულეისკირი კომუნისტების დაუძინებელი მტერი იყოო, იხსენებს მშობლების მონაყოლს შვილიშვილი. ზაურ წულეისკირი ბაბუის ერთადერთ შემორჩენილ ფოტოს გვიჩვენებს. ავტორიტეტით სარგებლობდაო მოსახლეობაში, ადვილად შეეძლო ადამიანების აყოლიება თურმე. ამიტომაც დაინახეს მასში საფრთხე. არ აპატიეს საპროტესტო გამოსვლებში მონაწილეობა, 1924 წლის აჯანყების თანაორგანიზატორობა და რვა წლით ციმბირში, კომის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ პეჩორაში გადაასახლეს. რა პირობებში უწევდა ცხოვრება ციხეში, მისმა შთამომავალმა არ იცის. ერთადერთი, ახსენდება მეორე პატიმრის გამოგზავნილი წერილი, საიდანაც ირკვეოდა, რომ ძუკუს იქაც ყველა პატივს სცემდა. ტყვეობის ბოლო რამდენიმე თვე როგორღაც აპატიეს და გაათავისუფლეს. თუმცა ეს დასასრული არ იყო.

მალევე დაიჭირეს. პატიმრობის მეორე ამბავი სამამულო ომის პერიოდს ემთხვევა.

"ერთ დღესაც მეზობლები შეგროვილან გარეთ. ჩოჩქოლის ხმა მოისმა. რა ხდებაო, უკითხავს. არ ხედავ, გერმანელები მოდიანო. ბაბუას უთქვამს, კომუნისტებს გერმანელები ჯობიანო. იმ წუთას გაიქცა მეზობელი და დააჭერინა. ერთმა დააბეზღა და თქვა, მეორე მეზობელსაც ესმოდაო. ის ცოტა პატიოსანი კაცი იყო, მაგრამ იმასაც ათქმევინეს. თბილისში, ორთაჭალის ციხეში შვიდი წელი მიუსაჯეს", - გვიყვება შვილიშვილი.

დაპატიმრების პარარელურად, ოჯახს ქონება ჩამოართვეს. უზარმაზარ, 1901 წელს, ბაბუის მამის მიერ აშენებულ სახლში შეავიწროვეს და აქ სამი უპოვარი ოჯახი შემოასახლეს. წულეისკირებს მხოლოდ ზედა სართულის რამდენიმე ოთახი შერჩათ. რეპრესირებული ვაჭარი იყო და რაც კი რამ ჰქონდათ, მათ შორის დღევანდელი სამხატვრო გალერეის ადგილას მდებარე ქვის დუქანი, ჩამოართვეს. გარკვეული პერიოდულობით სახლში მუსიკალური სკოლაც იყო გახსნილი. აქ ასევე იყვნენ გეოლოგიური პარტიის წარმომადგენლები, რომელთა სახელიც, ზაურ წულეისკირის ცნობით, ცაიშის წყლების აღმოჩენას უკავშირდება. ეზოში სამხედროები იდგნენ თურმე. სატვირთო მანქანები, ტანკები გადაადგილდებოდნენ. იყო ხმაური და ტალახი. იხსენებს ნაამბობს.

საბჭოთა პოლიტიკის გამო, ქვეყნის დატოვება მოუხდა ბაბუის ორ ძმას, რომლებიც ასევე იყვნენ საპროტესტო გამოსვლების მონაწილეები და ვერ ეგუებოდნენ კომუნისტურ წყობას. მათ მაშინდელმა ხელისუფლებამ საქართველოში შემოსვლა აუკრძალა.

ძუკუ წულეისკირი ციხეში, 50 წლისა გარდაიცვალა. თუმცა როგორ და რა პირობებში, არავინ იცის. ოჯახს არც ცხედარი მისცეს. შვილიშვილის თქმით, როგორც ჩანს, პატიმარი საშიშ ადამიანად მიაჩნდათ და სხვებისთვისაც მაგალითი რომ ყოფილიყო, მის მსგავსად სხვებიც რომ არ მოქცეულიყვნენ, ასე "დასაჯეს". ზაურ წულეისკირმა არც ბაბუის საფლავის შესახებ იცის რამე. ეძებეს, მაგრამ ვერ მიაკვლიეს.

მხოლოდ ერთხელ ნახა, შვიდი წლისამ ციხეში. ახლოს არ მიუშვეს, შორიდან უჩვენეს. კიდევ ის ახსოვს, როცა გარდაიცვალა, სახლში ცხედრის გარეშე დაიტირეს. თავად პატარა ველოსიპედით დადიოდა ეზოში.

მათ მახლობლად ერთი პედაგოგი კაცი ცხოვრობდა. რეპრესირებულის შვილიშვილის თქმით, უშიშროების აგენტად მუშაობდა. მას დაუჭერინებია ბაბუა, და არამარტო. ამიტომაც არ უყვარდათ და ბევრი სახლში მიუვარდებოდა დროდადრო. ასე თავადაც რამდენჯერმე მოიქცა.

"მე და ჩემი მეგობარი მივუვარდებოდით და სახლს ქვებს ვუშენდით. ვეძახდი, თუ რატომ დააჭერინა ბაბუაჩემი. ეს იყო ჩემი პროტესტი. ის კი იმალებოდა. მის შვილს რცხვენოდა მამის გამო", - ამბობს ზაურ წულეისკირი.

ოჯახმა სანახევროდ ჩამორთმეული სახლი 1953 წელს დაიბრუნა.

ძუკუ წულეისკირის საქმეზე ბრალის დაუდასტურებულობის მიზეზით, მოგვიანებით საქმის ძიება შეწყდა. ის რეაბილიტირებულ იქნა. ზუგდიდის სასამართლომ 1999 წლის 25 იანვარს გარდაცვლილი პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლად აღიარა.

Print E-mail
Twitter
სხვა მასალები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კახათის მკვიდრი ილია ჩახაია
18:28 / 07.10.2020
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კახათის მკვიდრი ილია ჩახაია
ნარაზენში მცხოვრები ნინა სანიკიძე ცრემლის გარეშე ვერ იხსენებს
წინაპრებს.
11:42 / 29.08.2020
ნარაზენში მცხოვრები ნინა სანიკიძე ცრემლის გარეშე ვერ იხსენებს წინაპრებს.
კორონავირუსი

ვიდეო
განახლებული ზუგდიდის ბოტანიკური ბაღი ძველი პრობლემებით [ვიდეო]
ზუგდიდში, ეკატერინე ჭავჭავაძის მიერ გაშენებული ბოტანიკური ბაღი, რომლის რეკონსტრუქციაც 2019 წლის ბოლოს დასრულდა,
ქალები აფხაზეთიდან - ხელსაქმით შეცვლილი ცხოვრება [ვიდეო]
წალენჯიხის სოფელ წყოუშში, ერთი პატარა სახლის ნაქირავებ ოთახში, აფხაზეთიდან
180-მდე ადამიანი არ შემოვუშვით, მათში ალბათ „დოჟდის“ ჟურნალისტიც მოჰყვა - შს მინისტრი
შინაგან საქმეთა მინისტრი უარყოფს ინფორმაციას, რომ უპრეცედენტოდ მოიმატა საქართველოში რუსეთის
ქალთა გაძლიერებისთვის მებრძოლი ფერმერი სოფელ კახათიდან [ვიდეო]
დილაადრიან, როცა ჯერ კიდევ ბნელა და მხოლოდ მამლების
ფოტო
სკოლაში პირბადით - სწავლა საკლასო ოთახებში განახლდა [ფოტო]
დღეს, 4 ოქტომბერს სასწავლო პროცესი, რომელიც პანდემიის
ვაქცინაცია ავტობუსში [ფოტო]
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლებსა და ქალაქში
„გვიხარია, რომ მოქალაქეები აქტიურობენ“ - ვაქცინაცია ზუგდიდში [ფოტო]
მოქალაქეთა საყოველთაო ვაქცინაცია ზუგდიდში გრძელდება.
"აქტიურობა მაღალია" - ზუგდიდში "ფაიზერით" ვაქცინაცია დაიწყო [ფოტო]
კორონავირუსის საწინააღმდეგო ამერიკული წარმოების "ფაიზერით"
3 თვე კოვიდტესტირების რეჟიმში - ფოტორეპორტაჟი ენგურის ხიდიდან
აფხაზეთ-სამეგრელოს საოკუპაციო ხაზთან, ენგურის ხიდზე,
მზარეულის მაგიდა
მწყრის ხარჩო მეფურად [ვიდეო]
ხარჩოს მოსამზადებლად დაგვჭირდება:
ხარკალია ლებია
ხარკალია, ძველი მეგრული კერძია,
მარწყვის პანაკოტა
უგემრიელესი დესერტი
ხაჭოს პასკა
ინგრედიენტები
                                     ლეჭკერე
ხულიშ ლეჭკერე - ეს არის ძველი
მოცემული ვებ გვერდი „ჯუმლას" ძრავზე შექმნილი უნივერსალური კონტენტის მენეჯმენტის სისტემის (CMS) ნაწილია. ის USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროგრამის "მედია გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობისთვის" (M-TAG) მეშვეობით შეიქმნა, რომელსაც „კვლევისა და გაცვლების საერთაშორისო საბჭო" (IREX) ახორციელებს. ამ ვებ საიტზე გამოქვეყნებული კონტენტი მთლიანად ავტორების პასუხისმგებლობაა და ის არ გამოხატავს USAID-ისა და IREX-ის პოზიციას.
This web page is part of Joomla based universal CMS system, which was developed through the USAID funded Media for Transparent and Accountable Governance (MTAG) program, implemented by IREX. The content provided through this web-site is the sole responsibility of the authors and does not reflect the position of USAID or IREX.