საბჭოთა რეპრესიები
საბჭოთა რეჟიმის მიერ შუა აზიაში გადასახლებული ოჯახი ნაბაკევიდან [ვიდეო]
FaceBook Twitter
E-mail Print
1951 წლის დეკემბერში, აფხაზეთის სოფელ ნაბაკევში მცხოვრებ ეხვაიების ოჯახს უთხრეს, რომ საბჭოთა ხელისუფლების გადაწყვეტილებით შუა აზიაში გადაასახლებდნენ. მიზეზი "სამშობლოს ღალატი" იყო, რომელიც ოჯახის უფროსს დაბრალდა. ყინვასა და სიცივეში შალვა ეხვაია ცოლთან და ოთხ შვილთან ერთად, ბინძური ვაგონით გაუყენეს შორ გზას.

ამ ამბების გახსენებაზე ციალა ეხვაია-შალამბერიძე ტირილს ვერ იკავებს. 85 წლის მოხუცი დაკოჟრილი ხელებით იწმენდს ცრემლებს და აკანკალებული ხმით აგრძელებს თხრობას. ეს ადვილი სულაც არ არის. რეპრესირებული ქალისთვის მძიმე მოსაგონარია და-ძმებთან და მშობლებთან ერთად უცხო ქვეყანაში გატარებული წლები.

იოლი არც ისტორიის დასაწყისია. ჯერ იყო და მამა, რომელიც სოფელში ბუღალტრად მუშაობდა, დარღვევებისთვის დაიჭირეს და სამწლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს. შემდეგ მეორე მსოფლიო ომში პირდაპირ ციხიდან წაიყვანეს. ომში რამდენიმე წელი გერმანელების ტყვეობაში გაატარა. მოგვიანებით კი ოჯახმა ჯარისკაცის გარდაცვალების ცნობა მიიღო. რაღას იზამდნენ. შალვა ეხვაია გამოიგლოვეს და ცხოვრება განაგრძეს.

1949 წელს, მოულოდნელად სახლის კარი გაიღო და გამოტირებული მამაც დაბრუნდა.

"გავგიჟდი, რას ქვია მამაჩემი მოვიდა. მამა გამოვიგლოვეთ და.. მოსულა მთლად გამხმარი კაცი, ძვალი და ტყავი. ერთ წელიწადში პატარა და შეგვეძინა. 1951 წლის დეკემბერში, ღამის 3 საათზე საბჭოს თავმჯდომარემ დააკაკუნა. ჟანდარმერია მოვიდა და გვითხრეს, რომ მამა სამშობლოს მოღალატედ ცნეს და გადასახლებული ხართო. დედამ მორთო კივილი. მეც ვიკივლე", - იხსენებს რეპრესირებული.

პატარა და აკვნიდან ამოიყვანეს და 47 ოჯახთან ერთად ერთ, პირუტყვის გადასაყვან ვაგონში მოათავსეს. თავად 13 წლის იყო. ერთი ძმა 12-ის, მეორე კი 16 წლის.

სახელმწიფომ მათი ქონება ჩაიბარა. ბაღ-ვენახი გადაუწვეს და გადამწვარზე კოლმეურნეობამ ჩაი დათესა. დაუნგრიეს სახლიც.

გაუსაძლისი ყინვა, ვაგონშივე გარდაცვლილი რამდენიმე ბავშვი, ქალების ქმრებთან კინკლაობა, რომ მათ გამო უხდებოდათ ამ ყველაფრის გადატანა და კაცების თავის მართლება, ანტისანიტარია და საკვები დღეგამოშვებით, პატარების ტირილი, შეშინებული ადამიანების კივილი და გნიასი, უმცროსი და, რომელმაც მგზავრობისას ყივანახველა აიკიდა - ასე დაამახსოვრდა ციალა შალამბერიძეს 15 დღე შორეულ შუა აზიამდე.

სამხრეთ ყაზახსტანში ჩასულები ახლადშექმნილ კოლმეურნეობაში მიიყვანეს. საცხოვრებლად ყველას მიწური მიუჩინეს. ეს მიწურიც ყველასთვის სამყოფი არ აღმოჩნდა. ამიტომ, თხებისგან სადგომის გამოთავისუფლება მოუხდათ. აქ ეხვაიების ოჯახმა ხუთი დღე დაჰყო, შემდეგ კი ბამბის მეურნეობაში გადაიყვანეს, სადაც პაპანაქებაში უწევდათ მუშაობა.

რეპრესირებულის თქმით, საქართველოში დარჩენილი ნათესავები მათ საკვებ პროდუქტებს უგზავნიდნენ, რომელსაც დედა შიმშილისგან, გაუსაძლისი სიცხისგან და უწყლობისგან მომაკვდავ ადამიანებს უნაწილებდა. კლიმატთან შეგუება ბევრს გაუჭირდა. უჭირდათ მათ მშობლებს, და-ძმებს. ამიტომ, ძირითადად თავად უწევდა მუშაობა. ორი კილომეტრის სიშორიდან მხარზე გადადებული ჯოხით მატლიან წყალს ეზიდებოდა, კრეფდა ბამბას.

ციალა შალამბერიძე რუსულ სკოლაში მიიყვანეს, და კი ბაგა-ბაღში. იმ დღეებში, როცა საკვები არ ჰქონდათ, პატარას სახლში საგანგებოდ ტოვებდნენ, ბაღიდან რომ მისი ულუფა გამოეგზავნათ და სხვებისთვისაც გაენაწილებინათ.

გადასახლებაში ოჯახმა 2 წელი გაატარა. ნანატრი თავისუფლება სტალინის გარდაცვალების შემდეგ დადგა. 9 მაისს გამოუცხადეს, რომ უდანაშაულოები იყვნენ და სახლში დაბრუნება შეეძლოთ.

"მე არ მეგონა, თუ სტალინის შემდეგ ცხოვრება იქნებოდა. არ ვიყავი განვითარებული და იმიტომ", - გვითხრა რეპრესირებულმა.

ციალა შალამბერიძემ, როგორც რეპრესირებულმა, რამდენიმე წლის წინ კომპენსაციის სახით 1200 ლარი მიიღო. ცოცხალია მისი უმცროსი და, დანარჩენები გარდაიცვალნენ.

აფხაზეთი ომის შემდეგ დატოვა. დღეს რეპრესირებულთან ერთად დევნილის სტატუსიც აქვს. უკვე თითქმის სამი ათეული წელია ინგირში, ერთ-ერთი საბავშვო ბაღის შენობაში ცხოვრობს, ახალი ბინის მოლოდინში.

Print E-mail
Twitter
სხვა მასალები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კახათის მკვიდრი ილია ჩახაია
18:28 / 07.10.2020
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კახათის მკვიდრი ილია ჩახაია
ნარაზენში მცხოვრები ნინა სანიკიძე ცრემლის გარეშე ვერ იხსენებს
წინაპრებს.
11:42 / 29.08.2020
ნარაზენში მცხოვრები ნინა სანიკიძე ცრემლის გარეშე ვერ იხსენებს წინაპრებს.
სიძველისგან გაყვითლებული ფურცლები, ალაგ-ალაგ დახეული, თუმცა
საგულდაგულოდ შენახული ჩანაწერები,
13:17 / 30.07.2020
სიძველისგან გაყვითლებული ფურცლები, ალაგ-ალაგ დახეული, თუმცა საგულდაგულოდ შენახული ჩანაწერები,
ვიდეო
უნდა იბრძოლო სიცოცხლისთვის - 97 წლის ვეტერანმა კორონავირუსი დაამარცხა [ვიდეო]
შიშმა არ უნდა ჩაგითრიოს. უნდა ებრძოლო. შენ უნდა იბრძოლო
საახალწლო სათამაშოები პირბადით  [ვიდეო]
18 წლის დათო მიქავა ბავშვობიდან ხატავს.
ჩიჩილაკების იმედად პანდემიაში [ვიდეო]
ახალი წელი ნაძვის ხესთან და ჩიჩილაკთან
პანდემიით დაზარალებული ბიზნესი
კორონავირუსის პანდემიამ არაერთი ბიზნესი, მათ შორის
ფოტო
დათოვლილი მესტია და ჰეშკილი [ფოტო]
სვანეთი განსაკუთრებით ლამაზია ზამთარში, როცა მთები
საშობაო „ალილო“ მრევლის გარეშე [ფოტო]
პანდემიის გამო, ტრადიციული საშობაო „ალილოს" მსვლელობა
სვანეთი შემოდგომის ფერებში [ფოტოამბავი]
სვანეთი წელიწადის ნებისმიერ დროს გამოირჩევა
ჭურია [ფოტორეპორტაჟი]
ფოტოები გადაღებულია მდინარე ჭურიის ხეობაში.
როგორ ხედავენ ბავშვები კორონავირუსს [ფოტოამბავი]
კოვიდ-19 მხოლოდ უფროსებს არ ეხებათ და მასზე ბავშვებმაც
მზარეულის მაგიდა
მწყრის ხარჩო მეფურად [ვიდეო]
ხარჩოს მოსამზადებლად დაგვჭირდება:
ხარკალია ლებია
ხარკალია, ძველი მეგრული კერძია, რომლის მთავარი ინგრედიენტი
მარწყვის პანაკოტა
უგემრიელესი დესერტი
ხაჭოს პასკა
ინგრედიენტები
                                     ლეჭკერე
ხულიშ ლეჭკერე - ეს არის ძველი
მოცემული ვებ გვერდი „ჯუმლას" ძრავზე შექმნილი უნივერსალური კონტენტის მენეჯმენტის სისტემის (CMS) ნაწილია. ის USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროგრამის "მედია გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობისთვის" (M-TAG) მეშვეობით შეიქმნა, რომელსაც „კვლევისა და გაცვლების საერთაშორისო საბჭო" (IREX) ახორციელებს. ამ ვებ საიტზე გამოქვეყნებული კონტენტი მთლიანად ავტორების პასუხისმგებლობაა და ის არ გამოხატავს USAID-ისა და IREX-ის პოზიციას.
This web page is part of Joomla based universal CMS system, which was developed through the USAID funded Media for Transparent and Accountable Governance (MTAG) program, implemented by IREX. The content provided through this web-site is the sole responsibility of the authors and does not reflect the position of USAID or IREX.